Dokumentacja techniczna

Projektowanie instalacji gazów medycznych

Instalacja gazów medycznych to wyrób medyczny klasy IIb, więc projekt nie kończy się na rysunkach. Modelujemy w BIM zgodnie z PN-EN ISO 7396-1 i 7396-2, a wynikiem jest komplet dokumentacji: technicznej wyrobu i eksploatacyjnej dla szpitala.

Zakres opracowania

Projekt wyrobu, nie tylko projekt rurociągu

System rurociągowy do gazów medycznych podlega rozporządzeniu MDR 2017/745 i klasyfikowany jest jako wyrób klasy IIb. Konsekwencja jest bardzo praktyczna: obok dokumentacji instalacyjnej musi powstać dokumentacja techniczna wyrobu, bo bez niej nie da się przeprowadzić oceny zgodności ani oznakować instalacji znakiem CE.

Dlatego projekt prowadzimy równolegle w dwóch warstwach. Pierwsza to warstwa instalacyjna: trasy, średnice, punkty poboru i jednostki zaopatrzenia, poparte obliczeniami hydraulicznymi ze współczynnikami jednoczesności. Druga to warstwa wyrobu — dokumentacja techniczna wymagana dla klasy IIb, w której rozporządzenie każe udokumentować także zarządzanie ryzykiem.

Osobno opracowujemy Dokumentację Zarządzania Eksploatacją. Najtaniej powstaje razem z projektem, kiedy wszystkie dane o instalacji są jeszcze pod ręką. Dla instalacji już istniejącej, bez zachowanej dokumentacji, punktem wyjścia jest inwentaryzacja — jej wynik staje się podstawą DZE.

Kiedy instalacja ma CE, a kiedy jest tylko zestawieniem wyrobów, tłumaczymy w artykule: czy instalacja gazów medycznych ma CE. Co wchodzi do dokumentacji eksploatacyjnej: Dokumentacja Zarządzania Eksploatacją. Dla instalacji bez dokumentacji: inwentaryzacja i audyt.

Co dostaje inwestor

  • projekt koncepcyjny i wykonawczy wg PN-EN ISO 7396-1
  • obliczenia hydrauliczne ze współczynnikami jednoczesności
  • schematy funkcjonalne i rysunki BIM/Revit
  • specyfikacje materiałów i urządzeń
  • dokumentacja techniczna wyrobu klasy IIb
  • Dokumentacja Zarządzania Eksploatacją
BIM

Kolizję taniej znaleźć w modelu niż nad sufitem

Projektujemy w technologii BIM w środowisku Autodesk Revit. Przestrzeń nad sufitem podwieszanym na oddziale zabiegowym jest jedną z najgęściej zabudowanych w całym szpitalu: wentylacja, chłodzenie, trasy kablowe, tryskacze i rurociągi gazów medycznych walczą o te same centymetry.

W modelu przestrzennym kolizja jest widoczna, zanim ktokolwiek zamówi rury — poprawia się wtedy rysunek. Ta sama kolizja wykryta na budowie oznacza zmianę trasy, ponowne próby szczelności i przesunięcie terminu zamknięcia sufitu.

Model daje też coś, czego nie da rysunek płaski: długości i średnice rurociągu wynikają z geometrii rzeczywistej trasy. Na tym opierają się obliczenia hydrauliczne ze współczynnikami jednoczesności, które wchodzą do dokumentacji projektowej.

Dlaczego odbiory instalacji muszą wyprzedzić zamknięcie sufitu: odbiory przed zamknięciem sufitu.

Podstawa normatywna

  • PN-EN ISO 7396-1 — systemy rurociągowe do sprężonych gazów medycznych i próżni
  • PN-EN ISO 7396-2 — systemy odprowadzania gazów anestetycznych
  • MDR 2017/745 — wyrób medyczny klasy IIb
  • brytyjskie HTM 02-01 i francuskie FDS

Cztery rozstrzygnięcia, które zapadają w projekcie

Każdego z nich nie da się później zmienić bez ingerencji w gotową instalację

Zapotrzebowanie i średnice

Przepływ liczy się dla stanu jednoczesności, a nie sumy punktów poboru. Zbyt wąski rurociąg objawia się dopiero wtedy, gdy oddział pracuje pełną obsadą — czyli w najgorszym możliwym momencie.

Źródła i rezerwa

Dobór źródeł i tras należy do projektu koncepcyjnego. Wraz z nim zapada, ile źródeł pracuje, ile stoi w rezerwie i jak długo szpital utrzyma zasilanie po odcięciu jednego toru.

Rezerwa tlenu a ciągłość zasilania

Strefowanie i odcięcia

Podział na strefy przesądza, jak duży fragment szpitala trzeba wyłączyć, żeby wykonać naprawę albo rozbudowę. Źle postawione zawory odcinające potrafią zablokować cały późniejszy remont.

Oddział rezerwowy na OIT

Sygnalizacja i alarmy

Norma określa, co i gdzie ma być sygnalizowane. Projekt rozstrzyga, kto realnie zobaczy alarm o trzeciej w nocy — a to już kwestia organizacji, nie tylko okablowania.

Alarmy instalacji gazów medycznych

Doświadczenie

Piętnaście lat dokumentacji dla szpitali

Od ponad piętnastu lat tworzymy dokumentację i nadzorujemy instalacje gazów medycznych, uczestnicząc w największych inwestycjach szpitalnych w Polsce. Doświadczenie projektowe potwierdza także udział w normalizacji: jesteśmy powołani do Komitetu Technicznego PKN nr 284 ds. Sprzętu, Narzędzi i Urządzeń Medycznych Mechanicznych.

Nasi specjaliści wykładają na uczelniach technicznych i medycznych, współtworzą publikacje branżowe oraz występują jako biegli sądowi i eksperci do spraw bezpieczeństwa obiektów infrastruktury krytycznej. Ta sama wiedza, która trafia do opinii i na wykłady, trafia do projektów.

Pełną listę zrealizowanych inwestycji pokazujemy na mapie: realizacje Medpipe.

Wybrane projekty

  • Szpital Uniwersytecki Kraków-Prokocim
  • Wielkopolskie Centrum Zdrowia Dziecka w Poznaniu
  • SPWSZ w Szczecinie, Oddział Nefrologii

Najczęstsze pytania o projektowanie

Jak wygląda proces projektowania instalacji gazów medycznych?

Proces obejmuje: (1) analizę wymagań obiektu — rodzaj placówki, liczby i typy punktów poboru, wymagania stref; (2) projekt koncepcyjny z doborem źródeł i tras; (3) projekt wykonawczy w technologii BIM (Autodesk Revit) zgodnie z PN-EN ISO 7396-1; (4) opracowanie dokumentacji zarządzania eksploatacją (DZE); (5) odbiory techniczne i walidację po montażu.

Jakie dokumenty zawiera projekt instalacji gazów medycznych?

Pełna dokumentacja projektowa obejmuje: projekt koncepcyjny i wykonawczy wg PN-EN ISO 7396-1, obliczenia hydrauliczne (w tym współczynniki jednoczesności), schematy funkcjonalne i rysunki BIM/Revit, specyfikacje materiałów i urządzeń, dokumentację zarządzania eksploatacją (DZE) oraz — dla wyrobów medycznych klasy IIb wg MDR 2017/745 — wymaganą dokumentację techniczną.

Czy projekt instalacji gazów medycznych podlega regulacjom MDR 2017/745?

Tak. Rurociągowe systemy gazów medycznych są klasyfikowane jako wyroby medyczne klasy IIb zgodnie z Rozporządzeniem MDR 2017/745. Projekt i wykonanie instalacji muszą spełniać zasadnicze wymagania wyrobu medycznego. Medpipe uwzględnia te wymagania na każdym etapie realizacji i wydaje opinie techniczne w zakresie zgodności.

Ile trwa projekt instalacji gazów medycznych?

Czas realizacji zależy od skali obiektu. Projekt dla małej placówki zajmuje zwykle 2–4 tygodnie; pełny projekt szpitalnego systemu gazów medycznych — 6–12 tygodni. Dokładny harmonogram ustalamy indywidualnie po analizie wymagań inwestycji.

Po co projektować w BIM, skoro wystarczy rzut i schemat?

Bo instalacja gazów medycznych dzieli przestrzeń nad sufitem z wentylacją, chłodzeniem, trasami kablowymi i tryskaczami. Model przestrzenny w Autodesk Revit pokazuje kolizje na etapie projektu — wtedy poprawia się rysunek, a nie skuwa gotowy sufit. Z geometrii modelu wynikają też długości i średnice rurociągu, więc obliczenia hydrauliczne opierają się na rzeczywistej trasie.

Czy projekt obejmuje dobór źródeł?

Tak — dobór źródeł i tras należy do projektu koncepcyjnego. Z nim wiąże się rozstrzygnięcie, jak zorganizowane jest zasilanie rezerwowe, bo od tego zależy, czy szpital utrzyma zasilanie w tlen przy awarii albo przy odcięciu jednego z torów.

Jak zapisać wymagania w specyfikacji, żeby oferty dało się porównać: wymagania przetargowe dla gazów medycznych.

Wycena

Opowiedz o inwestycji, przygotujemy zakres

Do rozmowy wystarczy etap inwestycji, liczba oddziałów i to, czy instalacja powstaje od zera, czy jest rozbudowywana przy pracującym szpitalu. Projektujemy w całej Polsce.